एखाद्या वळणावर अचानक झालेली भेट.*(मुक्त)*





करण बेंडकुळे. ( नाशिक )
http://www.Instagram.com/Karanbendkule1997

https://karanbendkule1997.blogspot.com/


एकंदरीत माझ आयुष्य खुप छान चालेल होत. ना कसली चिंता ना अंगावर कसली जवाबदारी मी माझ आयुष्य एकदम मस्त जगत होतो. सर्वाना हसवायच आणि त्यांचा आनंदी चेहरा बघून स्वताही आनंदी रहायचो. अस छान आयुष्य जगताना प्रत्येक क्षणाचा आनंद मी घेत होतो. पण ते म्हणतात ना चांगल्या गोष्टीना लवकर नजर लागते तस काहीस माझही झालं होत. माझ्या आयुष्यात एका वर्षात अशा काही घटना घडल्या कि माझ आनंदी आयुष्य क्षणार्धात उध्वस्त झाल. आयुष्याचे चटकदार क्षण चाखताना बेचव क्षण पण चाखायला लागतील याची मी कधीही कल्पनाच केली नव्हती. एकंदरीत वाईट परिस्थिति पाहता नशीबाने ही काढता पाय घेतला. त्यात कमी म्हणून की काय जवळची माणसंही(मित्र-मैत्रीणी) साथ सोडायला लागली. एक एक करत सगळे साथ सोडून जाऊ लागले. जणू साडेसातीच लागली होती माझ्या मागे. मैत्रीवरून हळूहळू विश्वास उडत चालला होता. नवीन मैत्री करायला माझ मन तयार होत नव्हत. प्रत्येक जणांनचा मी राग राग करायला लागलो होतो. नको-नको झाल होत मला या आयुष्यात राहून, जीवनाला पुर्णपणे कंटाळलो होतो मी. सतत न्यूनगंड निर्माण होयचा स्वताप्रती. एकेकाळी सर्वाना हसवणारा मी हसायचं विसरून गेलो होतो. हळूहळू नैराश्याचे काळे ढग माझ्या मनात दाटू लागले. नैराश्याचा संसर्ग मलाही झाला त्यामुळे सतत वाईट विचार मनात येऊ लागले. काय चूकल होत माझ कि माझ्या सोबत अशा वाईट घटना घडल्या. यायचा मी सतत विचार करत राहायचो आणि स्वताला दोष देत एकांतात रडायचो. त्यामुळेच कि काय आत्महत्या करायचा विचार सतत माझ्या मनात थैमान घालत होता. आपल्या मुळे दुसर्‍याला आणि स्वताला ही त्रास करून घ्यायचा नाही म्हणून मी एके दिवशी आत्महत्या करायच ठरवल. पण आपण आत्महत्या का केली याची कोणाच्या मनात सल राहू नये म्हणून मी आयुष्याला कंटाळून चाललो आहे अशी एक चिट्ठी लिहायची ठरवल. म्हणून मी एक पेन घेतला आणि आपण का आत्महत्या करतोय त्याच कारण एका कागदावर लिहून काढल. जस आत्महत्या करण्यामागच सर्व कारण मी एका कागदावर लिहून काढल तस माझ्या मनावरचा बोझा कमी झाला. पण लिहीलेली चिठी वाचताना काही तरी राहील्या सारख वाटत होत म्हणून मी पुन्हा एक चिट्ठी लिहीली आणि चिट्ठी लिहून झाल्यावर परत माझ्या मनावरील बोझा कमी झाला. काही मिनिटा पुर्वी मी आत्महत्या करण्याचा निर्णय घेतला होता पण लेखणी हातात घेऊन मी माझ्या मनातलं कागदावर उतरवलं आणि माझा आत्महत्या करण्याचा निर्णय बदलला  तसेच माझ्या मनातील वर्षाभराचा बोझा लेखणी मुळे एका मिनिटात कमी झाला.
आणि लेखणी मुळे मी पुन्हा माझ पुर्वीच आनंदी आयुष्य जगायचा प्रयत्न करू लागलो.
त्या दिवशी लाभलेली लेखणीची साथ आजही टिकून आहे...
( त्या दिवशी आत्महत्या करण्याच्या वळणार लेखणीची अचानक भेट झाली नसती ना तर आत्महत्या करण्याचा विचार माझ्या मनातून नाहीसा झाला नसता आणि असाच माझा फोटो भिंतीवर लटकत पडला असता..)

          ✒
~ करण बेंडकुळे.
   ( मेरी दुनिया )

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

निळावंती.

 सगळेजण विचारतात मला माझ्या लिखाना बद्दल. कुणासाठी लिहीतो, तिच्या नावा सोबत तुझ दुःख सांग तर. पण सांगण्या सारख नाही, दुःख अन तिच नाव. जस निळावंती मधला तिचा भाव. मी वाचत गेलो तिला जणू ती आहे तो ग्रंथ. मला वाटलं मी तिला वाचून होईल श्रीमंत. जस जस मी तिला वाचत गेलो. तिच्या हावभावची भाषा मी जाणत गेलो. पण कुठे शिकलो नव्हतो मी तिची भाषा. मला सार कळत गेलं, कारण मनी होती एक आशा. मी हळूहळू तिच्यासाठी वेडा होत गेलो. जणू ती गुप्त धन, अन‌ मी तिचा लालची झालो. पण मी विसरलो होतो ती आहे निळावंती ग्रंथ. तिला वाचताना झाली माझ्या श्वासाची गती संथ. नाही सांगू शकत तिच्या बद्दल याची मला खंत. परत विचारू नका ह्या संताचा कोणता पंथ.©तारंग.
Read more

मला सोडून नाही जाणार ना तु?

Image
  कामावरून संध्याकाळी घरी आल्यावर करण नी पाठीवरची बॅग रागात फेकली आणि एखाद्या लहान मुला सारखा सोफ्यावर आडवा झाला. ते पाहून आई चिडली आणि करणला ओरडायला लागली पण करण नी ते दुर्लक्ष केल आणि निपचित पडून राहिला. खरंतर आज करणच्या चेहऱ्यावरील शांतता खूप काही सांगत होती. करणचे दिवसेंदिवस बदलत जाणारे हावभाव आईच्या चिंतेचे कारण बनत चालले आहे. आई : काय रे काय झालं आज? करण: काही नाही ( रागाच्या स्वरात) आई : काही नाही झालं मग बॅग का फेकली. करण : काही नाही झालं आणि मला वेड लागलंय म्हणून बॅग फेकली मी. बसं ह्या पुढे मला काही विचारू नको अस म्हणत करण नी आईच बोलणं टाळलं आणि रागारागात बाथरूम मध्ये गेला पण बाथरूम मध्ये गेल्यावर तो रडत स्वतःशीच बडबडायला लागला. यार करण काय चुकतं माझं, दरवेळेस जो येतो माझ्या भावनांशी खेळतो आणि निघून जातो, माझा कुणीच का विचार करत नाही. मी प्रत्येक नातं विश्वासाने आणि प्रेमाने जोडत आलोय पण सरते शेवटी का म्हणून माझ्या वाटेला इतका त्रास यावा? माझा चांगुलपणा ह्या साऱ्याला कारणीभूत आहे का? काय करू कळत नाहीये मला. हे देवा नको रे इतका अंत पाहून माझ्या सहनशीलतेचा, बसं झालं आता थांब...
Read more

अंश आणि वृंदा The Death Before Born...

Image
  प्रिय आई-बाबा,     कसे आहात तुम्ही? आम्ही अंश आणि वृंदा बोलतोय. ओळखलं ना? नाही आम्हाला वाटलं एव्हाना विसरले असालं. अंश नाहीच म्हणत होता पण आई तुझी वृंदा तुझ्यावरच गेली आहे, अगदी तुझ्यासारखीच हट्टी..! आज आम्हा दोघांना तुमच्याकडून राहीलेल्या प्रश्नांचे उत्तरे हवी आहे. द्याल ना उत्तर?     ब्रम्ह बाबाकडून आम्ही काही मिनिटांचा अवधी घेऊन आलोय. यम काका नव्हतेच देत अनुमती आम्हाला तुमच्याशी बोलण्याची, पण सटवी आईच्या शब्दा खातर जुळून आलाय हा योग.      बाबा तुम्हीच दिला होता ना तुमच्या संकल्पनेतून आम्हा दोघांना जन्म. "अंश आणि वृंदा" तेव्हा आई पण किती आनंदी होती आम्हा दोघांना तिच्या गर्भातून जन्म द्यायला. त्यामुळे आम्ही इकडे दोघेही सतत भांडायचो कि कोण पहिले वसुंधरेवर जाईल. अंश आईचा लाडका, तर वृंदा बाबाची लाडकी होणार होती. एक छान कुटुंबाची संकल्पना बाबा नेहमी तुमच्या विचारातून झळकायची आणि तुमच्या विचारांवर आई डोळे झाकून चालायची. ते पाहून आम्ही दोघेही स्वताला खूप भाग्यवान समजायचो, की आम्ही तुमच्या सारख्या आईवडीलांच्या पोटी जन्म घेणार आहोत. बाबा तुमची लाडकी वृ...
Read more